zonnebloemen servie uitg
Camperreis 2017 Servië

#10 | Vier jaar in Servië

By
on
1 juli 2017

Na ons zwembadavontuur in Jagodina breekt een spannend weekend aan. Jens wordt zondag 4 jaar en gaat bezoek krijgen uit Nederland van zijn oma Annie en tantes Nienke en Anita – mijn moeder, zus en schoonzus. Daar hebben we erg naar uitgekeken.

Route: Jagodina – Belgrado – Zasavica – Kanjiza (Servië)

 

Bliksembezoek Belgrado

Vanuit Jagodina rijden we verder in noordelijke richting. Onze eerste stop is Belgrado, de hoofdstad van Servië. De vlucht van de drie dames komt pas om 16.50 uur aan en het vliegveld ligt net ten westen van Belgrado. Dat geeft ons mooi de gelegenheid om de stad te verkennen. Bij ‘Camping Center Belgrade’, een camperplaats op vijf kilometer van het centrum, willen we de camper een paar uur neerzetten. Al we er aankomen treffen we een vriendelijke beheerder in een soort meubelzaak, die er camperhuur bij doet. We hoeven niks te betalen maar mogen wel gebruikmaken van de stroomvoorziening en het water. Wat een service! Heel rustig aan gaan we op de fiets naar het centrum. Het is qua hoogteverschillen goed te doen maar met nog altijd ruim 35 graden blijkt vijf kilometer fietsen in een warme stad een zweterige bedoening.

kerk belgrado

Belgrado by bike

De weg door de stad is soms een gemengde taxi- en busbaan en af en toe fietsen we naast rammelende rode trammetjes. Jens zegt dat hij het leuk vindt dat we weer eens gaan fietsen. Hij levert commentaar op wat hem opvalt: een auto met het raam open, iemand in de tram. Wij vergapen ons aan de lelijke communistische flats: hoge grauwgrijze blokkendozen. Gelukkig zien we af en toe een mooie kerk. Het verkeer is chaotisch maar met onze Amsterdamse fietsmentaliteit komen we een heel eind. Dan bereiken we het hooggelegen Kalemegdan Fort met ernaast een groot park aan de rivier de Donau. Hier heerst complete rust. We rijden een stuk over het fietspad heen en weer dat langs de rivier voert. De Sava voegt zich hier bij de Donau. De Sava – daar zullen we het komend weekend meer van zien.

kalemegdan fort belgrado

Een deel van het Kalemegdan Fort aan de oever van de Donau

fietsen langs donau

Naar het vliegveld

Het is tijd om terug naar de camper te gaan. De weekendspits is op gang gekomen; het is een hele toer om dezelfde weg terug te rijden, maar de brede stoepen bieden uitkomst. In een half uur zijn we bij het vliegveld, waar we een tijdje wachten tot we drie bekende gezichten zien opdoemen. Ze zijn er! We zijn blij om elkaar te zien. Bezoekers en bagage vinden een plek in de camper en we zijn op weg. Tijdens het rijden heeft Jens gelijk al de grootste lol met zijn oma en tantes die bij hem aan tafel zitten. Ze laten hem schuddebuiken van het lachen – het lijkt wel of hij erin blijft. Sinds we vanochtend uit Jagodina vertrokken zien we voortdurend zonnebloemvelden aan weerskanten van de weg. Het kilometerslange geel steekt prachtig af bij de strakblauwe hemel.

zonnebloemen servie

Camping Zasavica

We zijn onderweg naar onze camping voor het weekend: Zasavica bij de plaats Sremska Mitrovica, zo’n 70 kilometer ten westen van Belgrado. Aan de beoordelingen te zien is dit een on-Servisch geweldige camping en wij kunnen dat alleen maar beamen. De plekken zijn groot en groen met veel bomen en het sanitair is modern en schoon. Wanneer we arriveren is de nachtwaker al aan zijn dienst begonnen. Het is een vriendelijke oude man die ons regelmatig opzoekt en dan wat folders en kaarten van de omgeving toestopt. Nadat we geïnstalleerd zijn koken we een snelle pastahap die er prima in gaat. Voor Jens wordt het een latertje maar als hij eindelijk in bed ligt kletsen wij in het donker wat bij met z’n vijven. Zo oostelijk in dezelfde tijdzone als Nederland wordt het hier helaas al rond 9 uur donker. Maar warm is het nog steeds en de muggen weten ons te vinden.

proost familieweekend

Proost op een ongetwijfeld memorabel weekend!

 

Natuurreservaat Zasavica

De aanwezigheid van muggen is niet verwonderlijk, want de camping ligt aan beschermd natuurreservaat Zasavica, dat bestaat uit moerassen waar vooral veel vogelsoorten leven. We lopen op zaterdag de 300 meter erheen en worden positief verrast door wat we allemaal zien. Het park heeft een prachtige uitkijktoren aan de rivier met een ooievaarsnest er bovenop, een aanlegsteiger aan de rivier waar een rondvaartboot en meerdere roeiboten liggen, een café-restaurant, een speeltuintje en een overdekt gedeelte waar mensen bezig zijn met beeldhouwen en mozaïeken. Bij het water ligt op een grote tafel een aantal varkenshammen te drogen, ongetwijfeld afkomstig van de varkens die in het weiland ernaast worden gehouden. Op het grote grasveld in het midden zijn enkele honden met elkaar aan het ravotten.

uitkijktoren zasavica

varkenshammen zasavica

Varkenshammen liggen in de zon te drogen

 

Genieten van de natuur en… van elkaar

In het restaurant serveert men goulash, die we vandaag of morgen graag zullen uitproberen. Aangrenzend aan het restaurant bevindt zich een open keuken waar de kok in een enorme goulashpan op houtvuur staat te roeren met een klein formaat roeispaan. Jens loopt met oma, Nienke en Anita over het terrein en heeft het supergoed naar zijn zin. Een familieweekend in Servië: dat hadden we van tevoren niet bedacht. Tijdens een boottocht over de rivier de Sava zien we o.a. een inheemse reigersoort en op vijf meter afstand van de boot een zwanenpaar met jongen op hun nest. Libellen in allerlei soorten en maten scheren langs ons hoofd. Terug aan wal zien we vanuit de uitkijktoren van dichtbij hoe een ooievaar terugkomt naar zijn nest op het dak boven ons. In zijn bek sjouwt hij een grote vis met zich mee.

uitzicht zasavica vanaf uitkijktoren

Uitzicht over de omgeving vanuit de uitkijktoren

rondvaartboot zasavica

Gein in de rondvaartboot

Watergevecht

De rest van de middag doen we rustig aan op de camping, al is het zo heet dat we de rust tijdelijk verstoren met een watergevecht. Wij hebben er veel lol in, maar Jens begrijpt niet zo goed wat we er leuk aan vinden. Hij protesteert wat (“Wat dóen jullie! Neeee, niet doen, dat vind ik niet léuk!”) en speelt dan weer vrolijk verder met Anita en zijn auto’s. ’s Avonds lopen we terug naar het natuurcentrum om er goulash te gaan eten. We hadden het al verwacht; die is verrukkelijk. Aangevuld met schalen vol salade en brood is dit een heerlijke maaltijd.

anita jens spelen samen

uit eten restaurant zasavica

Goulash eten in het restaurant van Zasavica

 

Vier jaar worden in Servië

Wanneer Jens op bed ligt komen de slingers en ballonnen uit de kast en versieren we onze kampeerplek en de kleinste van de zes stoelen. Want de volgende dag is de grote dag. Jens wordt 4 jaar! Nadat de jarige door oma, Léon en mij is toegezongen gaat hij bij zijn tantes aan de tent schudden. Hij is al een tijdje bezig met de tijd en vraagt om de haverklap “hoe laat is het?”, dus krijgt hij van oma een stoer horloge. Het is indrukwekkend maar liever speelt hij met de reuzenbellenblaas die hij ook van haar krijgt. Nienke en Anita maken de blits met auto’s en pups van Paw Patrol. Van papa en mama krijgt hij een startset Hubelino; een knikkerbaan die je opbouwt met blokjes die perfect op Duplo Lego passen. Dat is een groot succes – hij speelt er nu al een week iedere dag mee.

vier jaar in servie

jens pakt cadeau uit

Zwemmen in de Sava en een oranje spookje

Het is weer zonnig en heet vandaag – een goede dag om te zwemmen. En dat kan gelukkig in de buurt. We rijden met de camper naar een natuurstrand aan de Sava in de plaats Sremska Mitrovica.  Het is druk en dat is niet verwonderlijk: er zijn strandtenten, terrassen, eettentjes, een groot toiletgebouw, ligbedden en parasols. Ook erg fijn zijn de douches en drinkwaterpunten. In de kleine speeltuintjes hebben vooral de draaimolentjes een onweerstaanbare aantrekkingskracht op Jens. De rivier is over een behoorlijke lengte afgezet met boeien waardoor het veilig zwemmen is. Al snel liggen we in het water, dat fris maar zeker niet koud is. Jens laat zien hoe goed hij kan ‘duiken’ – ongeveer zoals een waterhoen zijn kop in het water steekt. Wat een heerlijke plek is dit! We zijn de enige westerse toeristen en genieten van deze inkijk in het Servische leven.

natuurstrand sava sremska mitrovica

Het natuurstrand aan de rivier de Sava in de plaats Sremska Mitrovica, Servië

zwemmen sava rivier

teruglopen sava oranje spookje

Teruglopend van het natuurstrand hebben we gezelschap van een oranje spookje

 

Pannenkoeken en afscheid

Op deze feestelijke dag eten we ’s avonds pannenkoeken. Chef-pannenkoek Nienke bereidt met sous-chef Jens het beslag en bakt de ene na de andere pannenkoek in de hete camperkeuken. Tijdens het facetimen met oma Agnes steekt Jens weer de vier vingers op; hij is nu een grote jongen! De ijstaart heeft vier kaarsjes – die Jens niet alleen uit- maar ook omblaast – en sluit het verjaardagsweekend af. Het is al met al een gezellig weekend met mooie momenten, om nooit te vergeten. Maandagochtend vertrekken we vroeg richting het vliegveld. Aan de campertafel zingen ze de Nederlandse Amerikaan; Jens krijgt er maar geen genoeg van. Alles gaat voorspoedig en ’s middags al krijgen we berichtjes dat de dames weer thuis zijn. Het is wennen aan de stilte in de camper. Jens zegt ‘verdrietig maar ook gelukkig’ te zijn. Beter kan hij ons gevoel niet onder woorden brengen.

ijstaart jens blaast kaarsjes uit

Kamperen tussen Serviërs en Hongaren

Wij vervolgen vandaag onze route naar het noorden. De laatste heuvels laten we achter ons en tientallen kilometers lang zien we vlak land waarop met name maïs, zonnebloemen en graan verbouwd wordt. Vlak voor de grens met Hongarije, aan de rivier de Tisza, houden we halt. De gemeentecamping van Kanjiza heeft volgens deze Servische campingwebsite een zwembad met apart kinderbad. Bij aankomst loopt een vriendelijk vrouwtje ons tegemoet. Ze blijkt geen woord Engels of Servisch te spreken; ze is een Hongaarse. Met handen en voeten komen we eruit dat we de camper op een van de verharde plaatsen neer mogen zetten en dat er snel iemand zal komen die Engels spreekt. De prijs van de camping blijkt bizar laag te zijn: 250 dinar ofwel €2 per nacht voor een camper. Met een tent kun je zelfs vanaf 120 dinar overnachten.

receptie caravan tiski cvet

De receptie van camping Tiski Cvet met prijslijst achter het raam

 

Come see our camper!

Op deze eenvoudige dorpscamping blijken we de enige West-Europeanen te zijn. In de regio van Kanjiza wonen veel Hongaren, en we merken dat die er ook zijn, maar westerse toeristen zoals wij zien we niet. De camper zelf is een bezienswaardigheid; wanneer mensen langsrijden kijken ze soms ietwat verwonderd. Het toppunt is een man die met twee andere mensen bij de camper komt staan en uitleg lijkt te geven, alsof we op een camperbeurs staan. Ze negeren ons als waren we etalagepoppen. Wij op onze beurt kijken graag naar alle Lada’s en Yugo’s die hier af en aan rijden. De badgasten parkeren hun auto gewoon ergens op het gras van de camping, zo dicht mogelijk bij het zwembad.

zwembad camping tiski cvet

Zwemmen in bronwater

We hebben geluk dat het zwembad opengaat op onze eerste dag. Het is het gemeentelijke openluchtzwembad en al direct in trek bij de locals. In het bad zit bronwater uit aardlagen waaruit olie gewonnen wordt, wat de groenige kleur verklaart. Het kinderbad voelt aan als een warm bad – dat komt hopelijk door de zon – en de kleine steile glijbaan is populair bij jong en oud. Gewapend met zijn vleugeltjes zoeft Jens dapper naar beneden. Léon of ik blijven dicht in de buurt maar elke keer komt zijn olijke hoofd weer snel boven water. Het zwembad is een enorm pluspunt van deze gemoedelijke en kindvriendelijke camping. Voor het eerst in twee weken doen we weer wat aan sport. Op de dijk naast de camping loop ik een stukje hard en Léon verkent op de racefiets het vlakke landschap rondom Kanjiza.

glijbaan zwembad camping tiski cvet

De kapper en de markt

We gaan op zoek naar een kapper voor Jens in het dorp. Het is hard nodig al staan die blonde krullen wel geweldig. Met hulp van de aardige echtgenoot van ons campingvrouwtje vinden we een herenkapper. Hij kent hem en verzekert ons dat hij goed knipt. Het blijkt een Hongaarse jongeman te zijn – zou het zijn neef zijn? We maken een afspraak voor de volgende ochtend. Jens heeft voor €3,20 weer een mooi en zeer kort koppie en we kopen fruit en groente op de markt. Fijn dat we dat ook nog op de valreep meemaken in Servië. Je kan mij (haast) niet blijer maken dan met een bezoek aan de lokale markt.

jens kapper kanjiza servie

jens korte kop frambozen eten

Ultrakorte kop! En we eten ons ongans aan heerlijke frambozen

 

Frambozenhemel

Servië produceert maar liefst 20% van alle frambozen ter wereld, en hoewel het centrum van de frambozenteelt in het zuiden van land ligt, vinden we hier een grote bak – ik schat 500 gram – voor maar 200 dinar, omgerekend €1,60. Wat een luxe… Handenvol van mijn favoriete fruit eten zonder de hoofdprijs te betalen. Na elf dagen in Servië gaan we het land verlaten. Het is ons geweldig goed bevallen. Hier valt echt nog iets te ontdekken en is lang niet alles op toeristen ingesteld. Daardoor zie je het land zoals het is: ongerept, een mix van oud en nieuw, met vriendelijke mensen, lage prijzen, relatief goede wegen en mooie groene bergen in het zuiden. Daar zou ik in de toekomst graag meer van zien. Wij vinden het een geweldige bestemming voor een vakantie met kinderen.

abrikozen markt kanjiza

Abrikozen zijn er in soorten en maten, take your pick!

fruit kopen markt kanjiza

Zo’n Lada station is perfect voor het vervoeren van je fruit naar de markt. En als stoel natuurlijk!

Onderweg naar de grens met Hongarije genieten we nog een keer van de prachtige Servische zonnebloemvelden. Inmiddels zijn we aangekomen op een enorm fijne eerste Hongaarse camping, midden op de poesta. Maar daarover later meer. We vinden het nog steeds heerlijk om door Europa te reizen met de camper en zijn blij dat we nog vijf weken voor de boeg hebben!

TAGS

LEAVE A COMMENT

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Anke Feenstra
Amsterdam, Nederland

Ik ben Anke, ik ben voor altijd op reis - met mijn Lada Niva als avontuurlijke compagnon. De titel slaat op mijn passie voor reizen maar ook op de reis die het leven zelf is. Daar schrijf ik over, of het nou vakanties, dichtbije en verre reizen of gebeurtenissen uit het dagelijks leven zijn. Vaak in gezelschap van mijn zoon Jens en de Niva! Ik hoop dat je met veel plezier meeleest.

Nog niet af

Deze site is de opvolger van gezininreizen.com en nog under construction. De camperblogs moeten nog aangevuld worden tot #15 en er staat een aantal nieuwe blogs in de steigers. Bedankt voor je begrip 😉

Zoeken
    Categorieën
    %d bloggers liken dit: